Subtitles by sub.Trader subscene.com
- Daj mi 10 minut, Ray. - Tak, szefie.
- Bobby! - Tak, szefie?
Piwo i jajko na miękko.
Robi się.
Ten, kto chce być królem dżungli,
nie może się tylko zachowywać po królewsku.
Musi być królem
i to bez wahania.
Bo wahanie to chaos, a potem zgon.
Cześć, najdroższa.
Wieczorem mamy randkę. 21:00, my dwoje w River Cafe.
Kto jest z tobą?
Rosalind, kto tam jest?!
Występują
DŻENTELMENI
Muzyka
Zdjęcia
Scenariusz
Reżyseria
Fletcher!
Powinienem cię jebnąć tym wałkiem!
Nie bądź mendą.
Liczyłem na miłego drinusia we dwójkę.
W sobotę kroi mi się spotkanko w twojej ulubionej gazecie.
Bo, jako najlepszy detektyw w tej zadymionej mieścinie,
tak jest, mili państwo,
mogę im sprzedać trochę brudów za 150 koła.
Co jest mi na rękę, ale widzisz...
tobie nie za bardzo.
Bo Wielki Dave,
wydawca nad wydawcami,
zapałał wyjątkową niechęcią do twojego szefa
i jego rozpasanych kolegów.
Zrobi wszystko, by zniszczyć tę hałastrę.
Jebut na okładkę!
To będzie rzeź, kochaniutki.
Do meritum, Fletcher. Palec już mnie swędzi.
Obaj wiemy, że twój szef ma głębokie kieszenie.
Byłoby przemiło w nich pomyszkować.
Co ty pierdolisz?
Za 20 milionów brytyjskich funtów z radością przekażę ci
karty pamięci, listę kontaktów, nagrania i tym podobne,
jak również, niezobowiązująco, scenariusz mojego autorstwa.
Chwila.
150 tysięcy cudownie pomnożyło się do 20 milionów?
Niezła hossa w pół minuty.
Moim zdaniem to nic
w porównaniu z tym, ile powinienem krzyknąć.
Jakie szczęście, że nie jesteś chciwy,
obłąkany chujku.
Kręcą mnie twoje wyzwiska.
Aż cały nabrzmiałem.
Strzel jednego ze mną. Mówię ci, niebo w gębie.
"Apka" mi to poleciła 1500 funciaków?
Ile ludzie potrafią wydać na szkocką.
Zaraz udowodnię ci,
że zapracowałem na tę sumkę.
Zagrasz ze mną, Ray?
Dziękuję, postoję.
- Proszę cię. - Nie.
Kurwa, ja nalegam, Ray.
Dobrze.
Bosko!
A teraz wyobraź sobie postać,
taką książkową lub filmową.
Byle nie cyfrową. Z żadnego pendrive'a.
Analogowa, z ziarnistym obrazem.
Taki oldskul, jeszcze z 35-tki.
Oglądamy to przez filmowy obiektyw. Chrzanić mały ekran.
Pal sześć telewizję,
tylko stary dobry, kinowy format.
W biznesie filmowym mówimy na to anamorfot.
Zabieram cię w moją filmową odyseję.
To będzie kino przez wielkie K. Piękna rzecz.
Kamera, start.
A oto i nasz bohater.
Przystojny, ogier co się zowie.
Idealny wiek, wkurwiająco wyględny.
Nazywa się Mickey Pearson.
Wyjątkowy już od urodzenia.
Amerykanin ze stypendium na Oxfordzie. Cwany,
ale biedny jak mysz kościelna. Nieźle się wyrobił, amerykański burak.
Teraz studiuje w tysiącletniej angielskiej uczelni,
gdzie zgłębia mroczne praktyki ogrodnictwa.
Studiów nigdy nie ukończy, do domu też nie wróci, bo...
odnajduje swoje powołanie. Dość szemrane.
I niegrzeczny z niego chłopiec.
Zaczyna rozprowadzać swoje cudowne ziółka
dzianym koleżkom z wyższych klas
i wkrótce odkrywa, że ma do tego nosa.
Ma też jasny cel
i zręcznie porusza się w różnych kręgach naszej socjety.
Swój dorobek przekuwa w zarobek.
Bestia z niego nienasycona.
Silna, bezlitosna, przebiegła, zwinna,
charyzmatyczna i bystra, ale...
droga na szczyt wymaga ofiar. Trzeba zaznaczyć teren
i pochwalić się czymś więcej niż wyglądem.
Pustak? Co to to nie!
Pod tą maską warczał motor, w kaburze dymiła spluwa.
Nasz Mickey nie był niewiniątkiem.
Nie certolił się i wywalczył miejsce w stadzie.
Takie były początki,
ale pionierski zapał nie opuszczał go też później.
Ile jest teraz wart? 100, 200, 500 milionów?
Tutaj intryga się zagęszcza.
Staje on bowiem na rozstaju dróg.
A klasa i wiek średni zaczynają mu ciążyć.
Jatka traci smak. Mięknie nam twardziel.
Chce spieniężyć żetony i odejść z gry.
Znajduje idealnego kupca.
Tu ostre cięcie.
Scena na wystawnym bankiecie.
Pragnę podziękować Michaelowi Pearsonowi
za bezbrzeżną hojność i wsparcie.
Mickey od dawna utrzymywał kontakty
ze światłym erudytą Matthew Bergerem.
Tak tak, Raymondzie. Wiem o żydowskim miliarderze,
który z naszym Americano kręci ten angielski dramat.
Dziękuję też Matthew Bergerowi za zaskakujący datek,
którym sfinansuje cały oddział terapii poznawczo-behawioralnej.
Znali się, chuj jeden wie skąd.
Może ze zjazdu dilerów w Las Vegas?
Po kilku wspólnych biznesikach
byli gotowi do interesu życia.
Zaskoczyłeś nas, Matthew.
Teraz rozumiem, czemu tu siedzisz.
Ukryłeś to przede mną, cwaniaczku.
Popisałeś się przed szlachtą.
Popisy to moja specjalność.
I jak nikt inwestujesz w dress code, by wyglądać odpowiedzialnie.
Trafiłeś w punkt.
Odpowiedzialność to podstawa,
a ubiór wyraża ją najdobitniej.
Każdy styl ma sezon, a każdy sezon - strategię.
Samce alfa idą w tany. Nie gadają o ciuchach.
Za chuja.
Nasze stare fafiki intelektualnie obwąchują swoje dupska.
Rytualna pokazówka, kto ma dłuższego.
Michaelu, chciałbym dopiąć nasz interes.
- Państwo wybaczą. - Było nam miło.
Pożegnajmy się z gospodarzem.
I co myślisz?
- Nie jestem pewna. - Wasza Lordowska Mość.
To lis, a w ich naturze jest nieprzewidywalność.
Żyd Żyda zawsze pozna.
Wpuść go do kurnika, a zostaniesz z juchą i pierzem.
Z polowania na bażanty
panowie wrócili w rosnącej komitywie.
Sprawy mają się coraz lepiej, Ray.
Twoja przedsiębiorczość mi imponuje.
Głowię się, jak ci się to udało,
a zioło to mój konik.
Jak wyhodować 50 ton supertrawy
i nie wpaść nikomu w oczy?
Niezwykle schlebiasz mi,
wysilając swój wielki intelekt przy tej zagwozdce.
Geniuszy należy doceniać.
Powtórz, proszę, ile to jest warte.
200 milionów przychodu, 100 milionów zysku.
Twoi ludzie to wiedzą.
Od miesięcy mielą te cyferki.
Ostatecznie sprzedam ci to za 400 milionów.
Ale przecież już to wiesz. Wskakuj.
Nie ręczę za wszystkie bzdety i konkrety,
ale w grze jest pokaźna sumka.
Pytanie: ile warta jest wiedza, która mogłaby
obalić taki interes?
Odpowiedź: chytrus poszedłby na połowę tamtej sumki,
ale mądry człowiek przystanie na marne 20 milionów funtów,
by wilk był syty i owca cała.
Podstępna z ciebie ropucha.
Nieźle to sobie poukładałeś.
Nie ja to układałem, tylko Wielki Dave.
Zlecił mi śledzenie Mickeya.
Obserwację, wertowanie śmieci i wyławianie brudów.
Mickey Pearson to wstrętny jankeski gangster.
Trzeba go wykończyć.
Skumał się z arystokracją. Konkretnie z lordem Pressfieldem.
Z TYM lordem Pressfieldem?
Jego książęcą mością?
Czwarty w kolejce do tronu.
Pearson przecisnął się przez zwieracze jego wymuskanego dupska.
Liczę na twoją kreatywność, Fletcher. Wysil swój wszędobylski nos.
- Jesteś moim ulubionym psem gończym. - Pamiętaj, z kim rozmawiasz.
Ja doskonale pamiętam.
Niech czek mnie tym razem nie zawiedzie.
Moja stawka to 150 tysięcy.
Dave chce go puścić z torbami,
a ja tobie proponuję przysługę.
Widzisz, ile dostajesz za swoją kasę.
Ten scenariusz można by przecież nakręcić.
Nasz wspólny film. Bylibyśmy partnerami.
Wiele się o was dowiedziałem.
Umiecie dbać o swoje interesy. Teraz kolej na mnie.
Moje słońce ma bliżej do zachodu niż wschodu.
Czym mój szef tak podpadł Wielkiemu Dave'owi?
Dwa miesiące temu twój Mickey
zrobił z mojego Dave'a skończonego debila.
Henry, Mickey.
- Czym go tak uraził? - Nie podał mu ręki.
Dave, Daily Print.
Redaktor naczelny Daily Print.
Dave zaorał w tabloidach jednego z zaprzyjaźnionych lordów Mickeya.
Jegomość zaliczył bara-bara z przystojnym lokajem.
Po rozkładówkach notowania i żona jaśnie pana poszły się walić,
a dzieci go wydziedziczyły.
Kawał drania, co nie?
Kto mu się postawi?
Każdy trzęsie tyłkiem, by go nie obsmarowano.
Ale twój Mickey to facet z dorodnym nabiałem.
Taki afront przed śmietanką, do której Dave chciałby przynależeć?
W tych klimatach czuł się jak ryba w wodzie.
Panowie wybaczą.
- Jakby mu splunął w twarz. - Pokazał ci wała, Dave!
Sflaczał jak balon po sylwestrze.
- To nie powód, by go prześladować. - Chce krwi Mickeya.
I miałby ją, gdyby nie...
Dzięki za bajki. Pora na ciebie, parszywcu.
Przestań, to dopiero gra wstępna.
Nie dziwota, że Matthew ani nikt inny nie rozgryzł jeszcze,
jak Mickeyowi udało się to wszystko zorganizować.
Jak rocznie wyhodować 50 ton białej wdowy?
To wymaga mnóstwo przestrzeni.
Skąd wytrzasnąć taką halę i jak to utrzymać w tajemnicy?
Dziura w ziemi nie pomieści 200 kontenerów towaru.
Na to trzeba pomysłu...
Sposobu.
Ten piękny kraj ma wieczny deficyt ziemi.
I wycieczki tam, dokąd wstęp powinien być zabroniony.
Turysta ma prawa: wyprowadza pieska...
Tak, z Bogiem!
spaceruje w plenerze, błąka się, wypatruje borsuków.
Każdy ma za dużo czasu i ochotę powdychać angielskie pyłki.
Mają swoje grupy,
fora, zloty, media społecznościowe.
Czatują tam i psioczą na każdego, kto skosił trawnik bez zezwolenia.
Do tego helikoptery, drony, Google Earth,
eko-fanatycy, kółka różańcowe i w koło Macieju.
I jak tu doprowadzić elektryczność?
Na co wpadł nasz sprytny Mickey?
Chylę czoło przed jego bezczelnym geniuszem.
Jakie to rozwiązanie?
Nie pojmiesz człowieka bez kultury.
Wielmoże, arystokraci, książęta, lordowie i damy...
W chuj ziemi i zero na koncie.
Zamki w ruinie, grzyb do odmalowania, srebra do polerki.
Gotówka kusi najbardziej tych,
których lewica i podatek od spadku puścili w skarpetkach.
Każdy, kto coś odziedziczy, musi oddać połowę państwu.
Wtedy ja zlatuję z nieba jak jebany anioł stróż
i pomagam im postawić majątek na nogi.
Nie interesują się, co tam robię.
Byle co roku kasa się zgadzała.
Złowić lorda? Fajna rzecz, ale też niełatwa.
Wymaga wina, kobiet i baletów.
12 plantacji. 12 farm.
W Wielkiej Brytanii jest tysiąc takich majątków.
Krzyżyk na drogę temu, kto chce je ogarnąć.
Oto moja infrastruktura.
Za to pan zapłaci, oczywiście z moim błogosławieństwem.
Jeśli działasz tak dyskretnie i owocnie, to wykupię cały interes.
Ale skończmy już podchody.
Pokazuj te krzaki.
Robiłem wszystko, by utrzymać tę operację
w jak największym sekrecie.
Jeśli stanąłeś na mojej trawie, nawet o tym nie wiedziałeś.
I tak się składa, że właśnie na niej stoisz.
Imponujący biznes.
Szkoda, że za 10 lat zbankrutuje, gdy Brytania to zalegalizuje.
A ty chcesz za to taką fortunę?
Pół jarda bez jednej bryły. (prawie pół miliarda)
Taka jest cena.
Zapraszam do środka. Zobaczysz, co za to kupisz.
Urocza szopa, ale za 400 milionów?
Dostanę młotek w pakiecie?
Oczywiście. Zaprezentuję ci gwoździe.
Uwaga na głowę.
Nie przeszkadzajcie sobie!
Anglia to zielona kraina szczęśliwości.
Zacne te gwoździe.
Lokalizacja, personel i technologia.
Kupujesz część wielkiej struktury
i przejmujesz najlepsze plantacje,
najbardziej doświadczonych botaników i zielarzy świata,
jak również najnowocześniejszą hodowlę marihuany na świecie.
Gdy ta świnka oficjalnie pójdzie na targ,
a popyt rozsadzi podaż,
te szklarnie i nasi zapaleni ogrodnicy
oraz mój niezrównany know how
będą na wagę złota.
Możesz być w ich posiadaniu.
Wiesz, że aż 15 lat zajęło legalnej sprzedaży
zaspokojenie popytu na alkohol po zniesieniu prohibicji?
15 lat.
I to, jeśli poza tym nie kiwniesz palcem.
Cokolwiek zrobisz, wygrywasz.
Nie jestem chciwy.
400 milionów to przyzwoita propozycja
za biznes, który, gdy już stanie się koszerny,
może być wart od 200 miliardów
do pół biliona funtów.
Rocznie.
Zioło.
Gandzia.
Gazik.
Biała wdowa.
Gorączka złota naszych czasów.
Trzymasz cienką nitkę bardzo grubej szpuli.
To czemu pozbywasz się tej szpuli?
Cóż, mam opinię bezwzględnego gracza.
Te białe dłonie były splamione krwią.
Gdy nowy biznes będzie już czysty i legalny,
pod auspicjami szacownych ministerstw,
przydałaby mu się twarz o nieposzlakowanej przeszłości,
której niestety nie posiadam.
Pociąga mnie emerytura.
Spacerki po prowincji, przycinanie różyczek z lepszą połówką
i własna gromadka.
Zapracowałem na to.
Uprawa to jedynie połowa biznesu.
Potrzebuję twoich europejskich kontaktów.
Pokazałeś, jak robicie tę kiełbasę. Teraz opowiedz o masarniach.
To temat na następne spotkanie,
gdy pieniądze trafią do depozytu.
Zarysowaliśmy dylemat naszego bohatera.
Przyjrzyjmy się teraz przeciwnikowi.
Wiele mil dalej, za wielką równiną
inna urodziwa bestia pędzi susami do wodopoju.
Kto znowu?
Mówię, Raymondzie, o Suchym Oku.
Chińczyk, Japoniec czy Pekińczyk?
Dupczą jego czy dupczy innych?
Skośne ścierwo.
Żółtą skórę ma nasz koleżka.
Wkracza do akcji z hukiem, jak z mokrego snu piromana.
Skurwysyny!
Muszę ci przerwać.
Suche Oko tak się nie zachowuje.
Upewniam się, że mnie słuchasz.
Wróćmy do nieco mniej dramatycznego,
za to gładkiego i dobrodusznego Suchego Oka.
Takiego chińskiego Bonda.
Z licencją na dziabijanie.
- Otwieraj. - Tak jest, szefie.
O Boże.
Opłukać szlauchem, załadować z powrotem i odesłać w pizdu.
- Pokażcie 432. - Tutaj.
120 felg, 321 silników LS i 60...
Dobra, zapłać mu.
Wybaczcie, policzyłem wam za połowę metrażu.
Trzeba będzie zabulić podwójnie.
Po... podwójnie?
Słowo dżentelmena jest święte.
Albo ty, albo twoja rodzina
zapłacicie za tę lekcję.
Rozumiemy się?
Tak, szefie.
Daj tłumokowi jego dolę.
Dobrze, niech nam Oczko schnie.
Wróćmy do Mickeya.
Jeśli zastanawiasz się, czy tu palić... nie radzę.
Zgubiłem się - nie radzisz palić,
czy się zastanawiać?
Dobra, już gaszę!
Chyba najwyższa pora przedstawić naszą królową.
Harold, torba.
Cockneyowska Kleopatra u boku kowbojskiego Cezara Mickeya.
Jedyny słaby punkt w jego kuloodpornym pancerzu.
Źródło poświęceń, namiętności, niektórzy powiedzieliby manii
- jego posągowa żona.
Idę ci na rękę, Mike.
Ale za każdym razem to mnie coś kosztuje.
Pani Kova jeszcze tutaj? Wóz miał być gotowy z samego rana.
- To nie do ciebie. - Przepraszam, Roger go kończy.
Ile mam mówić, że go tu nie chcę.
Warsztat to świątynia kobiet. Gdzie on jest?
W biurze, z pani mężem.
Misza, skarbie, wyjedziesz nim za 20 minut.
Rosalind, mam fitness za pół godziny.
Za 20 minut i będzie gratis. Lisa, szampan.
- Mike? - Gdzie mam, kurwa, być?
To kto, kurwa, zamawia części?
I jak?
W porządku. Nie za mocne.
Maczane w miodzie.
Porządna partia.
Twoja herbatka jak zwykle dobrze zaparzona.
Szacunek.
Cześć, Ros.
Co tu się wyprawia?
Znowu siejesz zamęt.
Roger miał pracować, a ty go ujarałeś do nieprzytomności.
- Robi się, szefowo. - Ja myślę.
To nie jego wina, kochanie.
Ma nos konesera. Robił mi przysługę.
- Schrzaniaj na dół i rób to, za co ci płacę. - Znikam.
Co ty tu robisz?
Wpadłem na herbatę do żonki.
To nastaw czajnik.
Umowa raczej dojdzie do skutku.
- Jakieś wątpliwości? - Żadnych.
Kręci mnie wiek średni.
Awans społeczny, prywatne szkółki, drogie wina
i łyżeczka kawioru na osłodę.
A nade wszystko nie mogę się doczekać
- naszych wspólnych chwil. - Na pewno.
Nie chcę, żebyś mi się tu pałętał
taki bezrobotny i pogubiony.
No szok.
Inne żony modlą się, by mąż wycofał się z gry, ale ty nie.
Znam cię.
Musisz to zrobić z głową.
Gdy wieść się rozniesie, odbiorą to jako słabość.
Skoro czuć dym, gdzieś musi się palić.
To może nas słono kosztować.
I nie da się tego załatwić elegancko.
Ale ty, najdroższy...
nie pakuj się w kłopoty.
Od tego masz ludzi, pamiętasz?
Kurwa, jak ja cię kocham.
Na pewno.
Może coś teraz?
Możesz poczekać.
Mam Rosjankę, która zaraz mi wybuchnie.
- Ogarniam to. - Nie wzgardziłbym wami obiema.
No już, spieprzaj.
Fletcher, po co mi trujesz dupę?
Wiem, co jest prawdą, a co ściemą.
Nie pojmuję za to,
dlaczego Michael miałby wypisać ci czek na 20 milionów.
Niecierpliwa z ciebie bestia.
Lubię opowiadać.
Jak to mówią: robię przygrywkę.
Oby wreszcie coś zagrało.
Co to, grill?
- Owszem. - Kocham grillować.
Niezły cymesik.
Grzeje w kolanka i jeszcze podsmaża.
Musisz podpowiedzieć, gdzie to kupiłeś.
Dam ci na drogę, tylko idź już w cholerę.
Ray.
Poczęstujesz stekiem?
Dobra.
Mam wołowinę Wagyu w zamrażarce.
- Coś nowego. - Szkoda jej, ale nie ma nic innego.
- Pójdę po nią. - Poczekaj tutaj.
Parzy, kurwa!
Bo gorące.
Szczwany lisek z tego Fletchera.
Dobranoc, Aslan.
32 silniki?
Tyle części w jednym kontenerze?
Tak.
Skąd je macie?
Nie pytaj, to cię nie okłamią.
Stąd taka cena.
- Czyli? - Żadna.
Dobra, ile to kosztuje?
- Spotkanie z twoim mężem. - Spieprzaj. Odpada.
To w jego interesie.
Zatrzymaj te części na znak dobrej woli.
Wiesz, gdzie mnie szukać.
Niczego nie obiecuję.
Suche Oko załatwił w końcu spotkanie z Michaelem.
Chojrak z niego. Poszedł na ostro,
za zgodą, a może bez...
najwyższego skośnego, lorda George'a.
A z George'a też niezły ancymon,
ale Oczko to już inne pokolenie.
Chinole aktualizują się szybciej niż jebane iPhone'y.
Kręci na boku?
Chce mieć coś swojego?
Knuje za plecami lorda George'a?
Przyznam, dobrze to rozegrał. Części warte 100 tysi w prezencie.
Wiadomo, że droga do serca mężczyzny wiedzie przez jego żonę.
Z ciebie byłaby niezgorsza.
Dziękuję, że znalazłeś dla mnie czas.
Lord George cię pozdrawia.
Zrobiłem to tylko dla Rosalind.
Nigdy więcej tak do niej nie startuj.
Nie chciałem cię obrazić.
Jak mogę pomóc?
Słyszałem, że się zwijasz.
Zwijam co?
Namiot, żagle, rękaw?
Nie ma czasu na podrywy, Suchy.
Podobno zwijasz interes.
Mam dla ciebie propozycję.
Od razu ci przerwę.
Nie trać cennego czasu, młody człowieku.
To nie jest rozmowa dla ciebie.
Proponuję wysoką kwotę.
Gotówką.
Nie jestem na sprzedaż.
A gdybym nawet był, brakuje ci sporo zer.
Na parówkę ci może wystarczy, ale dla mnie to przystawka.
Twój czas już minął.
Zapomniałeś o prawie dżungli. Nie traktuj mnie z góry.
Siwy goryl stracił parę.
Lepiej, żeby sam się wyniósł,
zanim go wyniosą.
Niech zachowa twarz.
To poniżej twojej godności. Radzę po dobroci.
To wykurwista suma.
A to?
Wykurwista klama.
Oczko już nie takie suche?!
Boli, prawda?
Szukasz swoich jaj czy wyjścia?
Gdzie ty się, kurwa, wybierasz?
Nie wyjdziesz tak, jak wszedłeś, posrany kaczkożerco.
Ty mi wykładasz prawo dżungli?
O czymś poniżej mojej godności?
Siwy, bez pary?
W tej pierdolonej dżungli jest jedno prawo.
Gdy lew jest głodny, rusza na żer.
Mylisz się, Fletcher.
Michael tak nie działa.
Wiem. Trochę ubarwiam.
Filmowi przydaje się trochę atrakcji.
- Michael ma pewną reputację. - Miał.
Porusza się w wyższych sferach.
Uwielbiasz opowiadać bajki, więc podzielę się z tobą jedną.
Był sobie młody, głupiutki smok,
który zapytał doświadczonego lwa,
czy nie oddałby mu swojego terenu.
Lew nie był skory,
więc kazał smokowi spierdalać.
Smok nie pojmował, co znaczy "spierdalać".
Nalegał i pytał dalej,
czy tamten odda mu teren.
Lew zabrał zatem smoka na spacer
i wpakował mu w łeb pięć kul.
I po bajeczce.
W tym może być jakieś przesłanie.
Nie wiem jakie, ale jesteś bystrzakiem, Suchy.
Może sam mi je wyjaśnisz.
Skończył się wasz czas.
Michael, radzę ci...
Prześpij się z tym.
A na razie spierdalaj.
Mickey był chyba zadowolony ze spotkania.
Owszem, było owocne.
Wolisz z góry czy z dołu?
Zawsze z dołu, najdroższy.
Od tej pory akcja nabrała rozpędu.
Wtedy była plaga szczurów na jednej z farm?
Kominiarki.
Uwaga.
Ruchy!
Cholercia.
Ja cię sunę.
Miało być trochę zioła.
To nie żart.
Chłopaki, nawet zapakowane.
Nie opieprzajmy się. Na pakę z tym.
A wy, kurwa, kto?!
Zakryj mordę.
Wiecie, czyj ten towar?
Wali nas to.
Pomyliliście drzwi.
Tezza!
- Co jest? - Chcesz się lać?
Co to za sraluchy?
Chcą nas skroić.
Marv!
Ej, gnoju.
John!
Patrz, dziadki z Rancza.
Frank.
A to co? Lato w mieście?
Mo!
Więcej was, króliczków, mama nie miała? Rozgrzewka?
- Później, żelku. - No to na trzy.
Trzy!
Szefie, dwa burgery na ruszt.
I dwa razy frytki.
Co tu tak jedzie szczochem?
A ty kto, pajacu?
Nie podchodź, synku.
Pomyliłeś płyn do ust z kocim moczem.
Dwa kroki w tył. Czekaj, aż starsi skończą.
Spieprzaj, dziadu, bo ci dojadę.
Jadą ci tylko gacie.
Dwa kroki, młody.
Spust, dajesz.
No dajesz.
Tnij go, bro.
- Zajeb mu! - Kosą!
No pchniesz wreszcie, Spust? Nie bujaj mi tu bioderkiem.
Śpiewać przyszliście?
Jesteście Czerwone Fujary?
Mamy najazd Indian! Strach was obleciał?
Czujecie geja u Marvina Gaye'a?
Jestem nakręcony. Ustawka!
Ktoś się naparza? Z życiem. Bawmy się.
Pierdol... się!
Jezu, taki zawód. Wróć.
Jeszcze raz.
Teraz z polotem. Dowal mi.
- Rozwal go! - No jedź mu!
O kurwa!
Chodź, cwelu!
Pali!
Taka żenada, że wszystko opada.
Dzieci się tną, babki strzelają, faceci nawalają. Dorośli biją się z głową.
Prawdziwa walka jest tu, w szarych komórkach!
Pobudka, ciołki. Życie to tempo, a wy ślimaki.
Nikt nie pieści się z takimi dołami.
Wpadnijcie na siłkę. Może wyjdziecie na ludzi.
Chwilunia. Ty jesteś Trenerem?
Trenerze, to Ernie.
To Trener. Kurwa, seryjnie.
Co tam, Ernie?
Piłka już za siatką.
Rozwaliliśmy bank i podzielimy się z tobą, naszym mentorem.
Cokolwiek bredzisz, już mi się nie podoba.
- Obczailiśmy tonę jebitnego zioła. - Posłuchaj, Ernie.
Zostaw to.
Za późno. Wyładowujemy je na siłce.
Wzięliście mój van? Będę za 10 minut.
Przepraszam. Szefie, musisz to zobaczyć.
MALUCHY
POZIOM CZWARTY WALKA O ZIOŁO
Jestem Jajcarz Benny. Mi skorupa nie pęka.
JAJCARZ
Mnie wołają Duch. Widzisz tylko ruch.
DUCH
A ja Ernie, lepiec mi śmiga, prawy leje jak z dźwiga.
ERNIE
Jim.
BRODA JAK KLIN
Czemu oglądasz to dziadostwo?
To dziadostwo odstawili mi na farmie.
My Maluchy, ty dzban. My głodni, społeczny szlam.
Idziemy po twój szajs. Jak komornik. Żegnaj hajs.
Bang bang, łoi cię gang.
- Trenerze. - Zgaś to gówno.
Jim, do biura.
Benny, zostaw te skorpiony. Idź za Jimem.
Gdzie tak rozpieprzyłeś kinol?
- Za tydzień walka. - Luzik, będę sprawny na stówę.
2000 wejść!
Wypadłem zajebiście. Oświetlenie jest w pytę.
Wrzucę do netu, będę ludu podnietą.
Mamy tonę zioła.
W chuj huany, zero białej damy.
My Maluchy - szlam, a ty dzban.
Cały towar zioła nasz, z takimi nie pograsz.
Pokaż, jak walę hakiem. Jestem kozak.
To jest to, co ja myślę?
Tak, prima sort.
- Wrzuciliście to gówno w internety? - Jest szał, Trenerze. Bijemy rekordy.
No kosmos.
Jak mogłem zostawić was, dzieci, bez opieki.
Skasujcie to, ale już!
Przyznaję, popisali się.
Bili się zawodowo, kierowniku.
Trenuje ich jakiś miszcz.
Wystarczy.
- Tak tylko mówię. - To skończ.
Dziękujemy.
Chwilę po ofercie Matthew
i odrzuceniu awansów Suchego Oka
- robią mi nalot na plantację. - Pierwszy raz.
Zbieg okoliczności?
- Za cholerę. Coś tu śmierdzi. - Jak ją znaleźli?
Nie wiem. Rozpuściłem wici.
Co z propozycją Matthew?
Bez pewności nie wyda lekką ręką 400 baniek.
Tyle pytań i zero odpowiedzi.
Który spryciarz namierzył farmę Mickeya?
Oprócz mnie, naturalnie.
I który miałby jaja, żeby się na to porwać?
I jeszcze to nagrać, i wrzucić do sieci?
Jakby śmiał mu się w twarz.
Chcę ci pomóc, Michael.
Jestem kumplem, sprzymierzeńcem, twoim całorocznym Mikołajem.
Moje elfy mają dar przekonywania.
Do czego masz mnie przekonywać?
Słyszałem, że miałeś jakieś kłopoty.
Pomogłeś mi, gdy zawiedli mnie informatorzy.
Teraz chcę spłacić dług. Oferuję moje kontakty.
Elfy?
- Wspomniałeś o elfach? - Tak?
Nie mam żadnych kłopotów.
Przynieśliśmy prezent.
Tak?
Jakiż to prezent?
Przycisk do papierów, których sporo ode mnie dostaniesz.
- Na moje oko to pistolet. - Robi też za przycisk.
W tym kraju, w odróżnieniu od naszego, jest on nielegalny.
Jak nocna jazda na rowerze bez świateł.
Prawo to wskazówka.
We Francji zakazali nazywania świni Napoleonem, ale kto mi zabroni?
NIE DZIELI NAS NAWET OCEAN
Miło z waszej strony.
- Dziękuję. - Nie dzieli nas nawet ocean.
Mickey uspokoił Żyda.
Może dobiją interes.
Zamykanie farm byłoby katastrofalne w skutkach,
więc Mickey musi wyczyścić przedpole.
Mam się bać?
Nie, ale strzeżonego Pan Bóg strzeże.
Jak to rozumieć?
Że muszę zamknąć biznes,
czyli tę farmę i zniknąć.
Przez parę dni będą tu krążyć ciężarówki.
Nie ukrywam, że będzie mi brakowało kilku milionów corocznej prowizji.
Skradziony asortyment, utrata przychodu,
koszt likwidacji i przeniesienia działalności.
Wybrali najgorszy moment.
Czemu?
Właśnie się dowiedziałem, że musimy wymienić dach.
Jest mi tak samo przykro jak tobie.
- Henry. - Mickey.
Jaśnie państwo dbają o Mickeya, a on o nich.
Ale jak zadbać o nich wszystkich...
- Henry... - Czasami trafia się z deszczu...
Zajmę się tym.
...pod jebaną rynnę.
Jedynym, który wymaga większej opieki niż jaśnie pan,
jest jego potomstwo.
I tak płynnie wracamy do Wielkiego Dave'a.
To przez niego siedzę tu z tobą, sącząc sobie whisky.
Jak chciał obalić imperium Mickeya?
Wyzyskując nałogi ukochanego dziecięcia lorda Pressfielda.
Jego słynnej, utalentowanej i samokaleczącej się córki Laury.
Panna ma słabość do ćpuna celebryty Turbo Noela.
Wygrzeb mi wszystkie brudy, zwłaszcza na tego wyskroba Pearsona
i jego arystofiuta gołodupca
za dilowanie młodym, bezmyślnym patointeligencikom,
którym rodzice żałowali czasu.
Woleli szusować w szwajcarskich Alpach, zamiast ich wychowywać.
Szef to ma gadane.
Wiem, Hammy. Spierdalaj na drzewo.
Jaśnie córcia, ćpunka, bulimiczka gnije
w jednej mecie z nastukanym eksgwiazdorem
dzięki Mickeyowi Pearsonowi.
Dobre. Naród to kupi.
Trzymaliśmy ją pod kloszem.
Nasza mała zagubiona Lola.
Charlie to wymyślił, bo nie mógł wymówić "Laura".
Strasznie za nią tęsknimy.
Zawiodłem na całej linii jako rodzic.
Nie zadręczaj się.
Anne ma rację. To nie wasza wina.
Laura po prostu wpadła w złe towarzystwo
w trudnym momencie.
Co robić? To samo spotkało tylu naszych przyjaciół.
Jakaś klątwa.
- Pozwolicie mi się tym zająć? - Pomożesz?
Zobaczę, co da się zrobić.
Szef powinien sobie taki kupić.
Taki mam plan.
Wszystko ok?
Pamiętasz ich córkę?
Laurę? Ładna buźka, dobry głos. Zaspermiony pop dla nastoli.
- Szkoda, że poszła w nałóg. - Zaginęła.
Proszą, by ją sprowadzić do domu.
Wykonalne?
Czułem, że szef zapyta. Dlatego wcześniej sprawdziłem.
Wiem, gdzie ona jest i lepiej się nie mieszać.
Czemu?
Na osiedlu w południowym Londynie.
To nie nasz rewir.
Teren wysokiego ryzyka.
A jak ona się zaprze? Jatka.
Fakt, ale i tak musisz to zrobić.
Jasna sprawa.
- Nie mógłbyś wysłać Fraziera? - Odpada.
Nie ma lepszych ludzi od ciebie.
Mam alergię na ćpunów.
Plugastwo, barachło, samo zło.
Twoje natręctwa nie muszą się z nimi bratać.
Bądź filantropem.
Ty prowadzisz.
Każde dobro będzie ukarane.
I teraz twój popis.
Wchodzisz na scenę,
by rozpieprzyć kostki domina na lewo i prawo.
W sensie?
Każde dobro zostaje ukarane.
Puk puk.
Pomyłka.
Nazywam się Raymond Smith.
Mogę wejść na chwilę?
W czym mogę pomóc, panie władzo?
Nie jestem z policji. Ja w sprawie Laury Pressfield.
Nie znam.
Byłoby lepiej dla nas wszystkich,
gdyby mnie pan jednak wpuścił.
Nie, goń się.
Jezuniu.
Autko wypas, ziom.
Mocarny silnik. Tylko felgi kiepawe.
Pożycz kluczyki,
skołuje się 22-ki.
Zainwestował w zamszyk i gatki. Będzie bajerował dupencje.
Co jest, kurwa?
Co robicie?
Wypieprzać.
Witajcie, chłopcy i dziewczęta.
Siadaj.
Dziękuję.
Przewietrzymy tu?
Kogo tu sprowadzasz, Brown?
Bez nerwów, młody człowieku. Za chwilę się pożegnamy.
Chciałbyś. Wypierdalać mi teraz.
Nie ręczę za siebie. Won!
Siadaj, Power, bo napytasz sobie jeszcze więcej biedy.
Skąd on, kurwa, zna moją ksywę?
Ja znam każdego.
Oprócz tej... małej aberracji.
Wiem, do jakiej szkoły chodziłeś...
kim są twoi rodzice
i że za działkę...
obciągnąłbyś każdemu.
Siad.
Żeby było jasne, mój pracodawca to człowiek...
nadzwyczaj wpływowy.
Michael Pearson.
Bingo, Lauro.
Kto to?
Znajomy jej starego. Król narkobiznesu w Londynie.
Niezły sukinsyn.
A jak tobie na imię?
- Aslan. - Skąd jesteś, Aslanie?
Brzmisz jak ktoś z importu.
Z Disneylandu.
Tak myślałem.
Fakt, ostry z niego sukinsyn i nie radzę mu tego powtarzać.
Po naszym wyjściu lepiej też zapomnieć, czym się rzekomo zajmuje.
Lauro, twój ojciec prosił, by cię zabrać do domu.
Nie ma mowy.
Mogę tu usiąść?
Nie.
Nie szprycuję się jak dzisiejsza hamerykańska młodzież.
Nie walę w żyłę, nie wciągam kreski. Dla mnie to chujnia.
Porządny splif musi mieć pół tytoniu i pół zioła.
Stare, ale jare.
Nigdy nie zrozumiem,
po co się pakujecie w heroinę.
Ze wszystkich drugów powinniście wystrzegać się tego syfu.
Próbowałeś kiedyś, Bunny?
Nie, Ray. Już nawet nie bucham.
Jasne, Bunny koksuje na siłce. Chyba widać.
- Ile teraz wyciskasz? - Po trzy talerze na rękę.
A ty, Brown?
Co ja?
Ile ja wyciskam?
Nie uniósłbyś talerza serów, złamasie.
Polecam...
gdybyście chciały, urwisy,
coś pyknąć, walnąć winko
i żonkę przy świeczkach oraz dźwiękach Barry'ego White'a.
A kto to Barry White?
Czarny kolo.
Sexy głos.
Pogubiłem się.
Że niby leżę w wannie, a Barry White wali mi żonkę?
Stul pysk, Brown. Pogubiłeś się na długo przed Barrym White'em.
Jeśli tak wam smutno,
podzielcie się tym z kolegami.
Tymi ogarniętymi. Może podrzucą jakieś pozytywy.
Ale nie, wy wolicie gnić w tej ruderze
i w poczuciu winy liberalnego białasa.
Sorry, czym ja zawiniłem?
Tym, że z ciebie chujek.
Pizda taka.
Nie będę tu robić terapii.
Próbuję was zarazić optymizmem.
Po to kiedyś paliliśmy marychę.
Ale teraz...
wróćmy do ciebie, Lauro.
Księżniczki na stercie gnoju.
Różyczki w cierniowym klombie.
Gotowa na zmianę kursu?
Wpuścimy w twoje życie trochę światła?
Bądź tak miła dla rodziców i spróbuj dokonać cudu.
Pomóż swemu szczęściu.
Dobra.
Kurwa, poszło jak po maśle.
Rewelacja.
Bunny, pomożesz Laurze zebrać jej rzeczy?
Służę.
Właściwie nie ma co zbierać.
Mam już dość tego srajdołu.
Nie odchodź, proszę!
Siedź!
Tknij mnie jeszcze raz, a urżnę ci rękę.
Nie przerywaj sobie, Bunny.
Nie będzie mnie jebany narkus dotykać.
Dave, popilnuj dzieciaczków przez minutę.
Kolo pewnie chce kupić zioło.
- Paczuszkę, milordzie? - LSD.
Mordy, ile hajsu.
Zatrzymaj towar.
Kup sobie naklejki.
A ty cukierki.
Ty chuju.
Pierdol się!
Wyjebisty zegar, ziom.
Jaki mamy czas, Wilku?
Najwyższy...
byście...
stąd zjebali.
Dowal mu!
Dał ci gnata.
Zacnie z jego strony.
5 lat w pierdlu za takie puzderko.
To nie gnat, tylko przycisk do papieru.
Oczywiście, tak jak i gromadka nowonarodzonych kuleczek.
Trzeba się tego pozbyć.
- Ray. - Rosalind.
- Daruj, że przerywam. - Co tam?
Laura Pressfield wróciła bezpiecznie do domu.
To dobrze.
Coś jeszcze?
Jeden z jej wspólników miał wypadek.
- Cholera. - Wypadł z okna.
- Jaki mamy czas, Wilku? - Najwyższy... byście...
...stąd zjebali.
Tragiczny wypadek.
Nawet śmiertelny.
Robimy selfiaka!
Zabiłeś kogoś?
Grawitacja mnie wyręczyła.
- Kto to był? - Aslan.
Gnojek z Rosji, cały pokłuty.
- Z Rosji? Brzmi groźnie. - Ktoś cię widział?
Selfiaczek, mordo!
Zero nagrań. Wszystko wyczyszczone.
- A ciało? - Sprzątnięte.
- To niefortunne. - Nie przeczę.
Ich ciuchy mogły cię zwieść.
Te ćpuny chodzą do drogich szkół.
Aslan.
Ich starzy śpią na pieniądzach.
A to może być kłopot.
Cholera.
Nie wygadałeś się, co naprawdę zaszło.
Łowisz na czuja, bo nic nie wiesz.
Masz rację, jestem na łowach.
I zobacz, co wyłowię z mojej torebuni.
Co ja tu mam?
Dziękuję, a raczej...
spasiba.
Co robi ten młodziak? Szuka czegoś na glebie?
Frazier!
Zabierz im komórki.
Chodu!
Łap ich, Bunny. Sprzątnij to!
- Łap mnie, cwelu! - Ty gnoju.
Ej, fiucie!
I co teraz? Mam backup.
Komórki nie mają backupu, pizdo jerychońska.
Kolo chce mnie skroić.
- Co, kurwa? - Zajebać go!
- Co teraz powiesz? - Spokojnie, chłopaki.
Widać, że z was stare wygi, prawdziwi gangsta.
Takie zakapiory, że, kurwa, nie podchodź!
Mam pokojowe zamiary.
Nie chcę niczego ukraść, tylko kupić.
Za uczciwą cenę.
Że co? Ten telefon?
- Za ile? - Całe koło.
I tyle mnie widzieli.
Jak po świcie anieli.
To może wyskakuj z kasy i spadaj w podskokach.
Nie leć ze mną w chuja!
Oddawaj komórkę i bierz forsę.
Rzuć hajs i dymaj stąd.
No dobrze.
A teraz...
połóż komórkę...
na ziemi.
- Dupek. - Co ty robisz, Dave?
- Gdzieś to skitrał? - Daj chwilę, kurwa.
Ray?
Mogę do kibelka? Tylko siknę.
Fletcher, zdejmij buty.
Zostaw przy drzwiach.
Tak, mamusiu.
No, staruszku? Kondycha siada?
Dajesz, dajesz.
Fiut.
Przestań się opierdalać, Benny!
Spociłeś się jak świnia.
Już prawie mnie masz!
Palisz adiki, chłopie.
Taki z ciebie olimpijczyk? Usain Bolt wysiada przy tobie.
Komórka.
No przepraszam.
Mogę już wracać do domu?
Ale oczywiście. Mówisz, masz.
Jakiś problem?
Nie wiem.
Mamy jakiś problem?
Nie widzę żadnego.
W sumie to rączek nie umyłem.
- Następnym razem zapowiedzcie się. - Sorki, kierowniku.
I co? Tyle trawy znika i nikt nic nie wie?
Poważka, Trenerze. Na ulicy cisza.
Ale jest taki gościu, Mickey Pearson.
- Kto to, do chuja? - Znasz go.
Rządzi całą dilerką. Lepiej sukinsynowi nie wchodzić w paradę.
Twoje gnojki nie miałyby z nim szans, więc bez paniki.
Wiesz, gdzie mnie szukać. Nadstawiaj ucha.
Prime-Time, wskakuj.
Ernie.
- Jak się zwie ten Chińczyk? - Wchuj.
- Że jak? - Wchuj. "W" na początku.
Nie pyskuj mi. Gdzie mieszka?
- W wypasionej części Croydon. - Dość. Nie ma takiej.
Zależy jak na to patrzeć.
Ernie, dlaczego nie ćwiczysz, ty czarna cipo?
Sam mam się lać?
Nazwał mnie czarną cipą?
- Owszem. - Skandal. To rasizm.
Ale tyś czarny i faktycznie cipa.
Prime-Time'owi wisi twoja rasa.
Mogę być czarny, ale niekoniecznie cipa.
Nie mówi, że czarni to cipy.
Skupił się na tobie.
Śmiem twierdzić, że to był wyraz sympatii.
Prime-Time to Cygan. Nie wyzywam go od ciapatych cip.
Czemu nie? Może by i docenił.
Oczywiście mów to z życzliwością. Wracając do tematu,
- chcę namiary na Chińczyka, jasne? - Będą do rana.
- Zuch. - Trenerze?
Mam dobre wieści.
Wiem, komu sprzątnęliśmy tę trawę.
I teraz mi to, kurwa, mówisz?!
Kazałem przestać?!
Ernie, to nie pora,
by się bawić w jebane podchody.
Każdy, tylko nie Mickey Pearson.
Ja pierdzielę, Trener jak Cyganka?
Wróży z fusów czy z kuli?
Kiepskie wieści.
Pearson to najgorszy wierzyciel dla takich dłużników jak my.
Chcę rozmawiać z szefem.
Proszę, rozmawiaj.
Jesteś jego prawą ręką w biznesie, który moi podopieczni rozpieprzyli.
Chciałem przeprosić w ich imieniu.
Ci chłopcy są naiwni.
Życie się z nimi nie pieści. Wychodzą na prostą.
Jestem odpowiedzialny za nich i za ich wybryki.
Oddam wam towar, ale nie cofnę kłopotu,
straty czasu i nerwów.
Dlatego proponuję w zamian swoje usługi, słowo i czas,
zanim dług nie zostanie oddany.
Pokryję wszystkie straty, tylko proszę nie krzywdzić chłopców.
Po pierwsze muszę wiedzieć, skąd oni znali
adres naszej farmy.
Nie jest ogólnie dostępny.
Po rozwiązaniu tej zagwozdki
wrócimy do negocjacji.
Przebiję twoją ofertę.
Nazywa się Wchuj. Pisane przez W.
W-chuj?
No... jakoś tak.
Naprowadził ich na farmę.
Znasz go?
Pamiętasz mnie, W...chuju?
Dokładnie.
- Wchuj? - No Wchuj.
Dobra.
Tylko bez wygłupów.
- Skąd wiedziałeś, gdzie jest farma? - Dajcie mi inhalator.
Zaraz.
Najpierw mów, kto ci podał ten adres.
Śledziłem was od miesięcy. Suche Oko dostał ten adres.
Nie mogę oddychać. Proszę was!
Uspokój się, Wchuj, bo zarobisz... w chuj.
Opanuj się, do kurwy nędzy.
Załatw to.
No już.
- Żyjesz? - Tak.
- Gdzie inhalator? - Tam.
Walnij sobie.
I git. Lepiej ci?
Stój!
Zainwestuj w spadochrony, do chuja pana.
Mamy motyw przewodni.
Wybacz, szefie.
- Kim był ten skoczny Wchujek? - Człowiekiem Suchego Oka.
Czyli lorda George'a.
Może Suchy się usamodzielnia. Rozbisurmanił się ostatnio.
Ale nadal pracuje dla lorda.
Sam się tym zajmę.
Lord George.
Pan Pearson.
Czemu zawdzięczam wizytę?
Co oglądasz?
Telewizję.
A co tam ciekawego?
Wyścigi konne.
Relacja na żywo z Hongkongu.
Moja jedyna przywara.
Chyba nie do końca.
To znaczy?
Przywarą określiłbym raczej
taką działalność kryminalną
jak prostytucja, pornografia czy handel narkotykami,
więc wyścigi konne nie są JEDYNĄ przywarą waszej lordowskiej mości.
Prędzej już maczał lord wszystkie kończyny w KAŻDEJ ludzkiej przywarze.
- Jest pewna różnica. - Niby jaka?
Ja tylko udostępniam,
nie uczestniczę w oddawaniu się tym nałogom.
To może herbata?
I co z nią?
Też wywołuje zły nałóg.
Kofeina to narkotyk, nie wiedział lord?
Przyszedłeś gawędzić o herbacie?
Królowa Marysieńka to, jak wiesz, mój ulubiony nałóg.
Oczywiście nałogowo ją sprzedaję, nie konsumuję.
Specjalizuję się w marihuanie.
Mógłbym, tak jak wasza mość, zbijać kokosy
na białym czy brązowym proszku,
ale mój towar nikogo nie zabija
i to mi odpowiada.
Twój, z kolei,
zawsze był i będzie
zabójczą plagą.
Udostępniając swój towar,
zdecydowanie w tym uczestniczysz.
Ale nie przyszedłem tu prawić morałów.
To po kiego wała?
Wypowiedziałeś mi wojnę.
Elegancko sprawdzam grunt,
ale rośnie we mnie wkurw.
Laura!
Nie dotykam się do marychy.
Wysłałeś Suche Oko, żeby mnie kupił za pół darmo.
Laura!
Myślałeś, że się nie dowiem?
Śledziłeś mnie miesiącami.
Przegiąłeś strunę, a za to się płaci.
Splądrowałeś moją farmę.
Znasz zasady, George!
Co ci odwaliło?
Splądrowałeś mi farmę. Zwariowałeś?!
Gdzie miałeś, kurwa, rozum?!
Jeżeli będziesz mnie dalej poniżać
i znowu czymś zagrozisz,
będę zmuszony odpowiedzieć ogniem. Rozumiemy się?
Dobrze.
Jesteś trochę niedysponowany.
Przyczyna pływa w herbacie.
To wredny pasożyt, zwany shigellą. Bez leczenia
posrasz się na śmierć, nim ranne wstaną zorze.
Polecam te dwie musujące przekąski.
Za 2 godziny powinieneś być jak nowy.
Na razie pomyśl, gdzie zbłądziłeś.
I pamiętaj, George, jeśli dorwałem cię w twojej kuchni,
to nigdzie nie jesteś bezpieczny.
- Zrobiłeś to? - Co takiego?
Nalot na farmę Mickeya Pearsona?
Nie.
Czyli Wchuj zrobił to za twoimi plecami?
Na pewno nie na moich oczach.
I bez mojego błogosławieństwa.
Ale proponowałeś Pearsonowi wykup bez mojej wiedzy.
Tak jest. Zgadza się.
Ostrzegam cię tak, jak ty mnie.
Przychodzi chwila, w której młodzi przejmują schedę.
Nie kuś losu.
Nie wiem wszystkiego.
Co zaszło między Suchym Okiem a lordem George'em?
Faktem jest, że ktoś zabił lorda George'a.
Wielu pomyśli, że to sprawka twoja albo Mickeya.
Kontynuujemy naszą opowiastkę?
Apetyt rośnie?
A zatem Matthew zna Suche Oko.
- I co z tego? - Oczywiście...
Może pitolili o wakacjach na Malediwach
albo dalekosiężnych skutkach brexitu.
Tyle że nagrałem ich i zleciłem odczytanie ruchu warg.
Jak w klasyku z 1974 roku "Rozmowa"
z Gene'em Hackmanem i Johnem Cazale.
Coppola zdążył go wcisnąć między dwóch "Ojców chrzestnych".
Szczerze, nie moja bajka. Trochę przynudza.
Ten Matthew to niezły numer.
Nie jakiś burak z Ameryki.
Bywały w świecie. Nawet nawija po kantońsku.
Chodź.
Teraz zagrasz Suche Oko, a ja wcielę się w Matthew.
No śmiało.
Dobrze.
Spróbuj zgrać się z ruchem ust, ok?
Gotowy?
Kamera, akcja.
"Taka sytuacja: lord George..."
Żeż kurwa mać.
Jesteś jak nieheblowane drewno. Z ikrą, człowieku.
I jedziemy.
"Taka sytuacja: lord George nie doszedł".
Że co?
"Jeszcze ściągnij na nas ośmiornicę".
Ośmiornicę?
Co to ma być? Tłumacz się nie popisał.
Tłumaczenie jest w porządku.
Matthew nie jest biegły w kantońskim. Można się domyślić.
Akcja.
"Wszystko wina Michaela.
To nie było mądre zagranie.
Nie wymądrzaj się.
- Co proszę? - Dobrze słyszałeś.
Wyczyny Michaela będą miały konsekwencje.
Myślisz, że ty tu rządzisz? Nie miziaj mojej myszki".
Jakiej myszki?
Nie chce narażać na szwank dealu, ale to faktycznie mętne.
Potem Matthew się trochę wpienia i kij z tłumaczeniem.
Bredzą coś o wiośnie i swetrach.
Matthew się burzy.
- Oko odszczekuje, chuj mi zasłania... - CHUJ.
...i dupa.
Twój kantoński jest do dupy, więc przejdę na angielski.
Powiem tylko raz, więc słuchaj, Rubenstein.
Zrobimy to tak:
ty wycofasz się w pizdu,
a ja przejmę cały kram.
I będziesz mnie szanował.
I tu film nam się urywa.
Przykro mi. Taki tego finał.
Sprawa powinna być chyba jasna.
Nie spotykali się, żeby grać w chińczyka.
Nie wszystko było takie jasne.
Dzięki tobie już wiedzieliśmy, że Matthew chce wykupić Michaela.
- To taka nowina? - Spokojna twoja rozczochrana.
Już dochodzę do sedna.
Zaraz moja kulminacja.
Suche Oko.
Odpłacisz Michaelowi Pearsonowi za moją krzywdę.
Teraz ty jesteś szefem.
Umocnij pozycję.
Będzie jak chcesz, wujku.
Znaczy Suche Oko wywalczył wymarzony awans.
Pytanie, co z nim teraz zrobi
jako Billy Chuj Muj.
Daj mi 10 minut.
Tak, szefie.
Cześć, Ros.
Wieczorem mamy randkę.
21:00, my dwoje w River Cafe.
O dziewiątej? Będę.
Zamknięte.
Odłóż słuchawkę.
Nie.
- Rozłącz się, do kurwy nędzy. - Kto jest z tobą?
- Rosalind, kto tam jest?! - No co ty, Suche Oko?
Robi się grubo, co nie?
Domyślam się, że nie podejrzewałeś,
że lord George kopnął w kalendarz!
A co dopiero, jaką akcję uknuł Oko.
Cześć, Suche Oko. Czego chcesz?
Masz ochotę na landrynkę?
Nie.
Łaski bez.
Kto to, kurwa, był?
Potem mam dziurę w intrydze,
bo mi wyparowaliście.
Złapali Rosalind. Dzwoń do Rogera.
- Miodzio, następna butelka. - Zaraz, ty tam byłeś?
Aha. Gdzieżby indziej.
On nie odbiera. Zapnij pasy.
Ja zadzwonię do Rosalind.
Ty skup się na drodze.
Nie panikuj.
Pójdziesz ze mną, póki nie wyrównam rachunków z twoim mężem.
Nigdzie się nie wybieram.
Nie odbiera. Ciągle sygnał.
- Kurwa! - Zwolnij trochę.
Wiesz, jak będzie.
Albo pójdziesz ze mną, albo Tony cię do tego zmusi.
Jesteś w moim biurze.
Ty i Tony możecie stąd co najwyżej
wypierdalać w siną dal.
Tony.
Co to? Przycisk do papieru?!
Zabawne skojarzenie. Teraz wszystko może nim być.
- Co z nim zrobisz? - Twój wybór.
Jak mnie nie posłuchasz,
wpakuję mu kulkę między świńskie oczka.
Spluwa ma 2 naboje.
Liczę, że ten przekaz jest, kurwa, czytelny. Bo to nie żart.
Druga opcja to trochę ostateczność.
Semantyka cię zawodzi.
Nie ma rzeczy "trochę" ostatecznych.
Albo rybka albo pipka!
Gadaj zdrów, straciłam już cierpliwość.
Jeszcze chwila i skrócę Tony'emu żywot.
Tony.
Posłuchaj, kutasino.
Następny krok będzie twoim ostatnim.
Dawaj!
No spróbuj, jebaniutki.
Spokojnie, już wychodzę.
Chyba ci wyszły naboje.
Rosalind!
Nie ruszaj się, kurwa!
Cześć, mały.
Cześć, kochanie.
Czyli całe twoje crescendo
było wyssane z palca.
Moje crescendo było sumą smakowitych kawałków.
Mimo drobnych ubytków opchnąłbym
ten apetyczny dramacik Wielkiemu Dave'owi.
Już czuję kisiel w jego gatkach.
Ty, chytry lis, nas szantażujesz?
Oczywiście się zabezpieczyłem.
Możecie poddać mnie wszelkim torturom.
Niektóre by mnie nawet kręciły.
Ale potem musielibyście emigrować.
Taki był finał tej historii?
To był rozbudowany wstęp przed gwoździem programu.
Przed tobą clou, o które pytałeś.
Gotowy?
Matthew.
Potrzebuje ludzi do zarządzania interesem
kupionym od Michaela.
Czyli np. twoich sprawnych rączek.
Czemu do ciebie nie uderzył?
Nie mój interes.
Bo był już z kimś po słowie w tym temacie.
Suche Oko.
Obiecał mu tę fuchę,
jeśli pomoże zbić cenę biznesu Mickeya.
Sam Matthew
zdradził Suchemu Oku adres farmy Mickeya,
by tamten buchnął superzioło,
i obniżył jego wartość rynkową.
To dla niego Wchuj
nagrał ten napad nakoksowanych ciot.
Czyli to Matthew
popchnął pierwszą kostkę tego domina.
Jednego jednak nie przewidział.
Pierdol się, dziadu! Będę lał na twój grób.
Tego, że Suche Oko
sprzątnie lorda George'a.
Suche Oko nie chce już być sługusem Matthew.
Niczyim zresztą.
Zrobimy tak:
wycofasz się w pizdu,
a ja przejmę twój kram.
Suchy pożąda władzy i nie przepada za Matthew.
Trzeba było przypomnieć kitajcowi, gdzie jego miejsce.
Ty pluskasz się w brodziku parę chwil. Ja pływam z rekinami od 20 lat.
Ty posłuchaj, jak zrobimy.
Pójdziesz na dno,
- KRABY Z MOSSADU. - a moje kraby z Mossadu cię rozszarpią.
I tak, mój drogi...
ciężko zapracowałem na moje 20 baniek,
bo od podszewki poznałem biznes Mickeya
i wiem, że ten, któremu miał go sprzedać,
i który chciał to nabyć za grosze,
niechcący wywołał wojnę.
Dlatego powinienem być twoją prawą ręką,
zaufanym szpiegiem,
intelektualnym zwiadowcą, jeśli łaska.
Jestem pod wrażeniem.
Wiesz więcej ode mnie.
Wrażenie robi nie tylko twoja wiedza,
ale też wyobraźnia.
A dziękuję bardzo.
Masz 72 godziny.
Powtórzę, że gdyby coś miało mi się przytrafić,
uruchomi się moja polisa ubezpieczeniowa.
Wszystko trafi do rąk Wielkiego Dave'a i czytelników,
a ty, mój drogi, trafisz na Marsa.
Gorąco zachęcam do zapłaty,
to rozpłynę się za horyzontem,
śląc ci buziaczki, jasne?
Tam są drzwi, czarny kutafonie.
Bez farmazonów. Nie jestem czarny.
Na duszy, nie na ciele, pizdo smolista.
Won mi z domu. Idę spać.
Nie mogę z tobą?
Nie, za to polecam rurę wydechową w twoim karawanie. Pykaj zdrów.
I tak mogę dołączyć.
Gdy usłyszysz skrobanie w ciemnościach,
to trzepanie do ciebie, panie.
No więc 20 milionów.
Zostały 72 godziny. Czas start.
Tik tak, tik tak.
A teraz znikam.
Wyszedł. Myśli, że jest taki cwany.
Zacznij od Wielkiego Dave'a.
Tylko tobie o tym mówię. Dzwonił Fletcher.
Zebrał już brudy.
Uwaga, sprzeda duszę temu, kto da mu najwięcej.
Chce 150 patyków.
- Mamy temat na tydzień okładek. - Co to takiego?
Kręci i nęci, ale dowiemy się w sobotę.
Bądź na standbyu.
Pronto!
Tu się nie parkuje. Przesuń się.
Luz, koleżko. Zaraz spadamy.
To już nie gazeta, tylko MMA.
- Russ, pogoń gnoja! - Już, szefie.
Tempo.
- Mówiłem, że zaraz. - Ej, spermousty.
Wypierdalaj z tym gratem.
Ostrzegam, Russ zna karate.
Ostrożnie, chłopcy. Pan karateka.
Russ, jeśli ci zależy na zdrowiu, śmigaj w autko.
Chyżo.
Daruj, szefie. Mam tylko niebieski pas.
Tchórz!
Kręcicie to na YouTube'a? Mam odstawić breakdance?
Uprzedzam!
Jestem, kurwa, wpływowy!
Wiemy. Będziesz się chwalić w bagażniku.
Nigdzie nie jadę. Nie ma, kurwa...
Wrzucajcie go.
Nie wierzę.
Proszę, proszę!
Jesteś u nas bezpieczny, Dave. Bez paniki.
- Ty kto? - Nie przejmuj się tym teraz.
Zapomnijmy, co tu się działo. Muszę wracać do pracy.
- Puśćcie mnie. - Niedługo tam wrócisz, przyjacielu.
Jesteś jakimś dziennikarzyną.
Mam dla ciebie materiał.
Otóż w chwili obecnej
zająłem się przemysłem filmowym.
Wczoraj skręciłem pewne dzieło z wypasioną maciorką.
Dzień dobry. Dwie herbatki dla panów.
Z cukrem i bez.
Dzięki, zmykajcie.
Musimy pogadać.
Obok masz mokry ręcznik.
Ciuchy elegancko złożone na ławce.
W odpowiednim momencie będziesz musiał wcisnąć spację
i poznać swoją rolę w wyżej wspomnianym dziele.
Po zaaplikowanym przez nas leku
straciłeś wszelkie opory, chłopie.
Aby powstrzymać światową premierę
tego hitu w mediach społecznościowych,
musisz przestać interesować się Mickeyem Pearsonem.
Wyjdę, a ty się ogarnij.
Spacja, jasne? Polecam herbatkę. Dobrze ci zrobi.
Cholernie ostra noc za tobą.
Miłych wrażeń.
Pan MacDonald farmę miał
Świnię na niej hodował
- Jak pacjent, Trenerze? - Przeżyje.
Na jego miejscu wybrałbym inną świnię.
Wiecie, o którym kawałku mówię.
Kizia mizia, tłuścioszku. Niegrzeczna świnka.
- Jezus Maryja. - Byłem tam i nadal szok.
Kwicz mi czule, świnko.
To naprawdę on?
We własnej osobie.
To twoja robota?
Polejcie ją sosem.
Raz zobaczysz i mogiła.
Noc świńskich koszmarów. Zostanie mi do śmierci.
- Chodź do tatusia. - Nie opublikuje waszych brudów.
Mam jeszcze jedną prośbę.
Postawmy sprawę jasno.
Moje chłopaki mają wyjść na ludzi.
Nie jestem gangusem.
Życie zmuszało do tego i owego. Bywa.
Dzban nie będzie wiecznie nosił tej wody. To ostatnia przysługa.
Finito.
Do trzech razy sztuka.
- Gra gitarka, Trenerze? - Nie, Ernie.
Musicie wreszcie zrozumieć, jak nabroiliście.
- Dave, za godzinę. - Tak jest.
SZCZUPAKI WYBOROWE
Dziękuję za oprowadzenie.
Wiara we mnie urosła.
Dzięki, panowie.
Gotowi się podliczyć?
Już to zrobiliśmy.
Sytuacja uległa zmianie, Michaelu. Znaczy twoja na rynku.
Jak to?
Bieżąca wartość twojego biznesu wymaga ponownego przeliczenia.
Konkret, proszę.
Wedle życzenia.
Chcesz dostać 400 za 12 placówek i sieć dystrybucji,
co onegdaj było sensowną kalkulacją.
Po zdemaskowaniu jednej z placówek
wartość i cena ich wszystkich uległy obniżeniu.
Twoja blantacja była hitem YouTube'a.
Gdy psi patrol nieuchronnie zacznie niuchać,
zaniechasz produkcji,
co, licząc po 12 miesięcy, daje roczny koszt 100 milionów,
że nie wspomnę o personelu i wynajmie.
- Nadążasz? - Jak najbardziej.
Potrzeba co najmniej 3 lat, by podaż, dystrybucja i popyt
wróciły do normy.
Koszt personelu wynosi 25% wydatków operacyjnych,
czyli 25 milionów co roku.
Koszt wynajmu to 15 milionów rocznie.
Razem już 120 milionów.
To był poważny cios dla twojej wypłacalności
i prognozując wzrost
w tych nieprzyjaznych okolicznościach,
wyliczyłem, że z 400 milionów sprzed miesiąca
zostaje teraz marne...
130 milionów.
Nieważne, gdzie padła pierwsza kostka domina.
Lecz gdzie padnie ostatnia.
Proszę.
Lubię cię, Michael. Jesteś swój chłop.
Jeśli chcesz mojej pomocy w wydostaniu się z tej dziury,
mogę dziś zaoferować 100 milionów.
Konkretna kasa od ręki.
Robię to po przyjacielsku.
Mój księgowy zrobi przelew w ciągu godziny.
Podoba mi się metafora domina.
Pytanie, kto przewrócił pierwszą kostkę.
Przykro mi, ale to nie mój interes ani zmartwienie.
Ośmielę się nie zgodzić.
To twój interes i jak najbardziej twoje zmartwienie.
Popełniłeś jeden błąd.
Niby jaki?
Miałeś mnie za skończonego debila.
Pozwól, że zaprezentuję pierwszą kostkę domina.
Taki trup w zamrażarce trąci patologią, nieprawdaż?
Kim on jest i co ma do rzeczy?
Czyżbyś przeczył twojej znajomości z mrożonym Chińczykiem?
Oczywiście, że go nie znam.
Nie zawieram znajomości z mrożonymi Chińczykami.
Arogancja nie jest wskazana przy takim obrocie spraw.
Nie ma też sensu wzywać kraby z Mossadu.
Jesteśmy na targu rybnym. Mają nowych nabywców.
Dla jasności: nie znam człowieka.
Ty posłuchaj, jak zrobimy.
Pójdziesz na dno, a moje kraby z Mossadu cię rozszarpią.
Gdy ty dywagowałeś, kto przejmie metę,
którą mi zasrałeś,
pomyliłeś rzeczonego Chińczyka z kimś innym?
To tylko biznes, Michael. Nic osobistego.
Nie przeżywam utraty pieniędzy,
ale cena, jaką ponoszę,
przelewając czyjąś krew,
przywracając porządek, który ty zaburzyłeś...
Cena ta, według ciebie,
wynosi 400 minus 130, czyli 270 milionów dolarów.
Zachowam interes,
a ty lądujesz w chłodni.
Dopniesz ten deal, jeśli chcesz ją opuścić.
Mamy tu 25 stopni na minusie. Wytrzymasz jakąś godzinę.
Nie radzę się grzebać.
Odmrożone członki to nie przelewki.
Szybko klep w komóreczkę, póki jeszcze masz czym.
Gdy już odkręcisz ten nietakt,
możesz zająć się kolejnym skutkiem swojej nieostrożności.
Jak wspomniałem, nie przeżywam utraty pieniędzy.
Co innego, gdy ktoś położy łapy na mojej żonie.
Mojej żonie!
Nie ma tyle pieniędzy na naszej Ziemi, żeby odpłacić za ten afront.
Za to...
zapłacisz funtem własnego ciała.
Własnego ciała?
Nie obchodzi mnie, którą część poświęcisz.
Jeśli brak ci sił zrobić to samemu,
Benny świetnie włada nożem
i nawet przywdział strój roboczy.
Ale gdy zabraknie choćby grama do pełnego funta,
zamrażarka pozostanie zamknięta.
Wyrażam się jasno?
Dobrze.
- Bunny. - Służę.
Wagyu na śniadanie, Raymondzie?
Przedstawisz tajemniczego i nieco złowrogiego kolegę?
Czy to na moje pieniądze?
Gdzie moja kasa?
Oto twoja zapłata.
- Proszę, zajrzyj. - Dzięki, tajemniczy nieznajomy.
Srogi zawód. Tak nie wygląda 20 milionów funtów.
Twoja polisa ubezpieczeniowa jest ciekawsza.
Zdjęcia, ciała, haki i brudy.
Mam tego więcej. Nie jestem palcem robiony.
A myślałeś, że co tu mamy, jełopie?
Znaliśmy plany Matthew.
My nie jesteśmy jełopami.
Od dawna depczę ci po piętach.
Wiedziałem, że śledzisz Michaela.
Mamy bardzo podobny fach.
Tylko ja lepiej się na nim znam.
Wiedziałem, że tamtego wieczora
wpadniesz na pół godziny,
żeby chełpić się intelektem i nas zaszantażować.
Teraz mam coś jeszcze ważniejszego.
Nie przepuściłbyś też okazji, by skosztować drogiej whisky
i steka Wagyu z bezdymnego zestawu do grilla,
- który nawet ogrzewa nogi. - Kocham grillować.
Musisz to usłyszeć.
Gdy szkocka weszła w twój zimny krwioobieg,
straciłeś ostrość zmysłów.
Miodzio, jeszcze jedna butelka.
Tajemniczy pan spuści z tonu? Pożałujesz, jak tego nie usłyszysz.
Usiądź, kochany.
Trzymałem cię, by posłuchać o Matthew i Suchym.
Chwilę zajęło nam namierzenie polisy ubezpieczeniowej.
Sprytny z ciebie szczur, Fletcher.
- Fletcher, zdejmij buty. - Tak, mamusiu.
Gdy podłożyliśmy ci nadajnik, poszło już z górki.
Nie zgrywaj drapieżnika przed takimi, jak my.
Bo skończysz jako ofiara.
To była trzecia przysługa. Jesteśmy kwita?
Do zobaczenia.
Z całym szacunkiem, liczę, że jednak nie.
A zatem, Fletcher...
Co mi chciałeś powiedzieć?
To nie lord George czyhał na Mickeya,
ani Suche Oko, ani Matthew.
Wiesz, kto?
Mam zdjęcia.
I 30 sekund.
Dziękuję.
Prime-Time, co jest?
Trenerze, załatwimy to dla ciebie.
Ernie ma plan.
Co ty pieprzysz?
Temat Michaela. My to załatwimy.
Prime-Time, posłuchaj...
Jezu.
Pamiętasz Aslana?
Młodziaka z zamrażarki?
To Aslan senior. Rosyjski oligarcha.
Były agent KGB. Dorobił się na gazociągach.
Przybiło go, gdy jego jedynak wyleciał z okna.
Obawiam się, że jego ludzie więcej nie zawiodą.
Skąd to wszystko wiesz?
Ktoś im szepnął, co wiedział o Michaelu.
I tym kimś byłem ja.
Mów dalej.
Zaoferowałem tę wiedzę za pieniądze.
Miałem je otrzymać...
post factum.
Za pierwszym razem dali ciała,
przemyślałem sprawę i wpadłem na plan 2.0.
Odwiedziłem ciebie, żeby oskubać Michaela na 20 milionów,
a potem dostać drugie tyle. Czyli bulą mi podwójnie.
W czym przeszkodziłeś mi z tajemniczym kolegą. Pogratulować.
Czemu patrzysz na zegarek?
Jak mówiłem, Ruscy wyczyszczą biznes,
a ty jesteś jego częścią.
Załatwią Michaela na targu rybnym.
Potem przyjadą po ciebie. I widzisz?
Uratowałem wam życie.
Czyli własne też?
Ani, kurwa, kroku.
NIE WSIADAJ DO WOZU, SZEFIE.
Dave.
Dave?
Nie Dave.
Kurwa mać!
Maluchy dziurawią wóz nabojami.
Zabijają Rusków.
Samochód zatrzymuje się.
Zaciemnienie. Napisy końcowe.
A co z Michaelem?
Musi być jakieś zakończenie.
Nie, nie, najdroższy.
Musi...
to być sequel.
Przemyśl, poczytaj. Znasz moją stawkę.
Jadę do LA pogadać z twoją konkurencją.
Zastanów się. Lecę na samolot.
Znikam.
Dzień dobry.
Poproszę na Heathrow, terminal 3.
A następnie do słonecznej Kalifornii.
Pięknie, Raymondzie.
Jesteś człowiekiem renesansu.
Zagraj ze mną, Fletcher.
Dorwał go.
Ten, kto chce być królem dżungli,
nie może się tylko zachowywać po królewsku.
Musi być królem
i to bez wahania.
Bo wahanie to chaos, a potem zgon.
Wiem to od mojej królowej.
Może coś teraz?
Subtitles by sub.Trader subscene.com